Blog biznesowy: gotowe spółki zoo w Warszawie, które są na sprzedaż, do rejestracji lub do zakładania spółek!

Nieformalne kanały komunikowania się

Jednakże zazwyczaj przez kulturę przedsiębiorstwa rozumie się postawy, opinie i wzorce zachowań, poprzez które te podstawowe wartości przejawiają się. Kulturę przedsiębiorstwa można rozpatrywać jako objaw wartości, które ona wyraża i które oddziaływują na takie elementy jak struktura organizacyjna i rekrutacja kadr.

Znakiem rozpoznawczym „doskonałych przedsiębiorstw” (nazwa wymyślona przez Petersa i Watermana) jest symbioza strategii działalności gospodarczej i kultury. Głębokie zaangażowanie i poświęcenie sprawom zawodowym stanowią często wewnętrzne kryteria osiągnięcia sukcesu w działalności gospodarczej.

Inne znaczenie terminu kultura przedsiębiorstwa można najlepiej opisać podsumowując rezultaty prac Geerta Hofstede’a dotyczące różnic kulturowych między krajami. Wyniki te były opublikowane w książce Następstwa kultury.

Zaletą modelu zaproponowanego przez Hofstede’a jest szeroki zakres zjawisk, które wyjaśnia oraz łatwość stosowania. W modelu tym klasyfikacji wzorców kulturowych dokonuje się biorąc pod uwagę następujące cztery zmienne:

– 1. Indywidualizm/kolektywizm. W kulturach indywidualistycznych zakłada się, że jednostka działa w swym własnym interesie lub w interesie swoich najbliższych, to znaczy swojej rodziny. Kultury zbiorowe przyjmują, że jednostka – z tytułu urodzenia lub zatrudnienia – należy do mniej lub bardziej spójnej grupy, z której nie może się wyzwolić. Grupa troszczy się o interesy jednostki, w zamian wymaga jednak całkowitego i nie kwestionowanego posłuszeństwa. Taką sytuację można traktować jako pewien rodzaj sekciarstwa charakteryzującego się tym, że interesy grupowe dyktują zachowanie się członków grupy.

– 2. Szczebel władzy. Rozpiętość hierarchii władzy jako cecha kulturowa określa granice nierówności uprawnień, na które godzą się mniej silne jednostki, wchodzące w skład danej grupy, uważając taki stan spraw za normalny. Nierówności występują we wszystkich kulturach, ale istnieją olbrzymie różnice co do gotowości zaaprobowania zróżnicowania zakresu posiadanych uprawnień. Porównując kraje, jako miernik istniejącej rozpiętości hierarchii władzy można przyjąć różnice w dochodach. W przypadku przedsiębiorstw kryteria obejmują nie tylko płace i własność odsetek, ale także wyznaczniki statusu społecznego, takie jak standard samochodów służbowych, prywatni szoferzy oraz łatwość bądź trudność umówienia się na rozmowę z szefem.

– 3. Unikanie niepewności. Zmienna ta wskazuje na zakres starań, które gotowi są podjąć ludzie, aby uniknąć sytuacji nie dających poczucia pewności. Starania te mogą polegać na przykład na narzucaniu ścisłych wzorców zachowania się i popierania wiary w prawdy absolutne. Można odwrócić rozumowanie zadając pytanie, w jakim stopniu jednostkę związaną z daną kulturą niepokoją sytuacje, które wydają się być niejasne, o niepewnej strukturze i nieprzewidywalne.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.